Aanraken als gunst en observeren als kunst

post afbeelding

Inhoudsopgave

Aanraken als gunst

Aangeraakt worden is een eerste levensbehoefte. Zo blijken kinderen en jonge dieren die nooit aangeraakt zijn op latere leeftijd intellectuele en gedragsmatige afwijkingen te vertonen. Dit kan verklaard worden doordat een zachte aanraking een stress- en emotieregulerende werking heeft op het lichaam en daarmee het ontwikkelingsvermogen van de hersenen positief beïnvloed.

Wanneer we echter in ons leven aangeraakt zijn op een manier die grensoverschrijdend was, zoals met fysiek en seksueel misbruik, kan aanraking juist stress veroorzaken. Dit is vaak een automatisch en onbewust proces wat dus de nodige voorzichtigheid ten aanzien van aanraken vraagt van de zorgverlener.

Aanrakingen tijdens het baringsproces

Tijdens de baring is de moeder steeds minder in staat om een logisch na te denken en daarbij een goed gesprek te voeren. Voor een zorgverlener betekent dit dat aanraking als communicatiemiddel steeds belangrijker kan worden. Soms zegt een aanraking als een hand op je schouder meer dan duizend woorden, het is veilig en je bent niet alleen. Hierbij is het dus wel heel belangrijk dat de zorgverlener zich bewust is van zijn of haar intentie van de aanraking en het effect van zijn of haar aanraking op de zwangere. Het mogen aanraken van een cliënt is een verleende gunst en dient dus ook zo behandeld te worden.

Met de vraag die Alec Malmberg stelde op de Facebookpagina van GezondTotaal naar aanleiding van zijn vorige blog “een zwangere buik, kijken, kijken, niet aanraken?”  waren de meeste mensen het mee eens. Zomaar een zwangere buik aanraken zonder toestemming is ongewenst. Ook in een baring kan ongewenst contact de fysiologie verstoren en daarmee de vordering van het baringsproces.

Observatie als kunst

Naast het gebruiken van aanraken als communicatiemiddel is kunnen observeren een kunst. Hoe kijkt ze uit haar ogen, wat vertellen haar lichaamshouding en de geluiden die ze maakt? Helaas dreigt deze kunst van observeren in ons zorgstelsel te vervallen tot een ambacht. Iets wat alleen de zeer ervaren zorgverleners nog beheersen. Dit is jammer voor de zwangere vrouw en ook haar baby. Wanneer vordering van de baring alleen op toucheren van ontsluiting wordt beoordeeld komt dat de kwaliteit van zorg en de beleving van de vrouw niet ten goede. Zo vraagt een niet vorderende ontsluiting in combinatie met een gestreste zwangere een heel andere interventie, dan een niet vorderende ontsluiting met een zwangere die uitgeput oogt. De kracht van observeren is het verband tussen de verschillende signalen en het patroon dat daaruit zichtbaar wordt.

Tot slot

Het meenemen van gedragssignalen, lichaamshouding en activiteiten van de moeder is dus van zeer groot belang bij het kunnen stellen van een goede diagnose en daarbij mogelijk passende interventie. Ook vraagt het bewustzijn van eigen gedrag en het effect van jouw handelen, lichaamstaal en manier van communiceren op de ander. Met name als het om aanraken gaat, wat toch heel intiem is, aangezien je in iemands persoonlijke ruimte komt. Deze vaardigheden vragen tijd, rust en ruimte om te kunnen groeien, maar zijn de investering meer dan waard. Al is het alleen maar om ook eens in alle rust het wonder van dit magische schouwspel op je in te laten werken. Een student voor het leven kan dan worden geboren!


GD Star Rating
loading...

Gerelateerde Posts

Steun bij stoppen met roken als je zwanger bent

Door Denise Hilhorst

Dilemma: slaan of geslagen worden

Door Verena Germeraad

Baringspijn: lachgas alternatieve pijnstiller

Door Redactie GezondTotaal

Ervaringen van een prille moeder

Door Karin de Zwaan

Reageer op dit bericht