Tijdens de operatie kletst het team over de zomervakantie. (Dokter J ging naar Griekenland, iets met een boot, was prachtig) Even vind ik het nog wel grappig en ontspannend om te luisteren. Voor hen is het natuurlijk business as usual. Dat snap ik ook wel. Ik doe dit niet dagelijks, maar zij wel. Dan blijkt dat het donderdag snackavond is.
Frikadellen
Er wordt besproken wat iedereen zo gaat eten. Broodje kroket, frikadel, kaassoufflé. De bestellingen vliegen om mijn oren. Dit gaat me toch wel wat ver. Eigenlijk wil ik roepen: ‘Ik ben bang en misselijk. Zijn jullie vergeten dat er een hoofd aan die buik vastzit? Ik kan jullie horen!’ Dat doe ik natuurlijk niet. Hebben deze mensen al zo vaak een keizersnede gedaan, dat ze zich niet meer kunnen indenken hoe spannend dat is? Ik kan het me eigenlijk niet voorstellen, maar het zal wel zo werken. Ik probeer het maar positief te bekijken. Het is vast zo’n simpele ingreep, dat er tijd is voor dit gebabbel.
Reageer op dit bericht