In het ravijn

Op de uitslaapzaal krijg ik een morfinepomp, maar steeds als ik op de knop druk, lijkt het alsof ik een ravijn val. Doodeng, dus dat doe ik maar niet meer. Zonder pijnstillers doet mijn buik behoorlijk pijn, merk ik. Als een zuster ‘s nachts komt kijken, vraagt ze of ik al lang wakker ben. Ze kijkt verschrikt, als ik zeg dat ik nog niet geslapen heb en mijn ravijnverhaal vertel. Ze schrikt nog meer als ze ziet dat de hele morfinezak nog vol zit. Ik kan er schijnbaar niet tegen en had dat al lang moeten zeggen. Snel krijg ik andere pijnstillers en een slaappil. De rest van de nacht heb ik verwarrende dromen en als ik wakker schrik, ben ik even vergeten dat ik al ben bevallen.

Met S gaat het boven verwachting goed. Hij kan alleen nog niet zelf drinken, maar verder kan hij alles alleen. Ik heb een webcam boven mijn bed zodat ik hem dag en nacht kan zien. Grappig, een papieren dossier, maar wel deze hightech oplossing voor ontheemde mama’s.

Voor meer verhalen: Dossier HELLP.