Het lichaam vertelt je alles

post afbeelding

Dagelijks geeft het lichaam belangrijke signalen af. Vaak lukt het me er naar te luisteren en erop in te gaan, dan plan ik bijvoorbeeld een ‘me-moment’ in én pak ik de rust en ontspanning die óók ik nodig heb.

Dit keer deed ik niet zoveel met een signaal. Ik had een nare hoest met daarbij sputum (slijm dat, vermengd met speeksel, uit de diepe luchtwegen wordt opgehoest), geel/groenig van kleur. En ik stond aan de vooravond van mijn vakantie naar Turkije en dacht dat het wel over zou gaan…

Signalen negeren

Toen ik een week later terug kwam van mijn vakantie, waarbij ik genoot van het zonnetje en het lekkere eten, was die vervelende hoest inclusief slijm er nog. Ik had aangegeven een dienst te ruilen met een van mijn collega’s. Zo kwam het dat ik die bewuste zaterdag weer heerlijk aan het masseren ging. Ik kreeg echter bij de eerste behandeling al een spierpijn in mijn rug, die maar niet over wilde gaan. En later die avond kreeg ik ook nog hoofdpijn. Toen ik die avond in bed lag, dacht ik ‘Oh, dat is dat griepje wat nog ontbrak. Het lichaam probeert te herstellen.’

De spier- en hoofdpijn bleven aanhouden, en tijdens het hoesten was ik erg benauwd. Hetgeen erg vermoeiend was. Ik appte al een vriendin dat ik in de meest onmogelijke standjes probeerde te ademen. Dus maandag belde ik met de assistente van mijn huisarts om een afspraak te maken.

Naar de huisarts

Tijdens mijn bezoek aan mijn huisarts vertelde ik wat er sinds twee weken speelde. Zij luisterde naar mijn verhaal en longen. Ze nam een vingerprikje bij me en zette een aantal druppeltjes bloed in een apparaatje om de CRP te meten. CRP is C-reactief proteïne. Een eiwit dat waardevol is voor het vaststellen van de aanwezigheid van een ontsteking of om het effect van een medische behandeling op de ontsteking te volgen. Over 5 minuten zou ik weten wat er aan de hand was…

Het verlossende woord was er snel en sloeg in. De waarde van CRP mag 10 zijn, en ik zat er dik over heen (ik had 135!). Ik had een fikse longontsteking en kreeg een stevige antibiotica kuur voorgeschreven om de vervelende bacterie te doden. Daarnaast moest ik rust houden, iets dat bij mij wel ‘een dingetje is’…

Een boodschap die aankomt

Zo startte ik met de kuur. En met probioticum, om mijn maag te beschermen. Eenmaal thuis sloeg ik het boek ‘De sleutel tot zelfbevrijding’ van Christiane Beerlandt open. Dit is een dik boek, met meer dan 1100 ziekten en aandoeningen. Het beschrijft de psychologische en emotionele oorsprong én oplossing van diverse ziekten. Het is wel vaker dat ik dit boek voor mijn cliënten raadpleeg, en vind het altijd weer zo bijzonder dat het verhaal zo precies klopt.

Maar eh, dit keer kwam de boodschap harder aan omdat het mezelf betrof!
Zo schrijft ze o.a.:
‘Je voelt je bevangen in een diepzee van emoties en ziet niet goed meer waar je zal uitkomen. Geen echt doel of uitzicht meer hebben. Aanvankelijk was je zo vol van verlangens, maar je trekt je nu terug, gekwetst, als een martelaar. Het leven beantwoordt niet aan je werkelijke diepe verlangens, niet aan hetgeen je zou ‘willen’ doen, noch aan je wensen i.v.m. liefde of relaties. Je voelt je beperkt in je leven, je wordt het ‘niet-echt-leven’ zo moe….Inwendig zit je met hoge aspiraties (aspirer = ademen), ambities, te veroveren projecten, een inwendige roep om Actie…Je volgt allesbehalve je eigen verlangens; je bent niet trouw aan je natuur. Het lichaam wreekt deze situatie.’

Ik moet zeggen Christiane: ook dit keer sla je de spijker op zijn kop!
Volgens Christiane is de oplossing, om een andere weg te kiezen. Grenzen te verleggen, me niet af te keren van mijn eigen goddelijke bron en het inwendige vuur mijn lichaam te laten verwarmen. Erken dus eindelijk je Zelf.

Bedankt lichaam voor je boodschap! Ik ga ermee aan de slag.


GD Star Rating
loading...

Gerelateerde Posts

Eiwitdieet: smakelijke recepten

Door Gast Blogger

Reageer op dit bericht