IVF: Moeten we niet naar België? Daar zijn ze toch beter?

post afbeelding

Je wilt als stel al een tijdje een baby. Het lukt niet om zwanger te raken en je zoekt professionele hulp. In je zoektocht lees je over behandelingen in het buitenland. Hoe zit dat nou precies, wat zijn de verschillen met bijvoorbeeld behandelingen in België?

Geen verschillen in behandeling

Om gelijk maar met de deur in huis te vallen. Het antwoord op beide vragen in de titel is een kort en bondig: nee! De vruchtbaarheidsbehandelingen in België zijn absoluut niet beter, ook niet slechter, dan in Nederland. Sterker nog, de professionals van Nederland en België overleggen met enige regelmaat met elkaar, wisselen onderzoeksresultaten uit en ondersteunen elkaar bij wetenschappelijk onderzoek.

IVF is business

Waarom gaan er dan toch nog Nederlandse patiënten naar België? Heel eenvoudig: business is business! Wanneer in Nederland na diverse vruchtbaarheidsbehandelingen er nog steeds geen zwangerschap is ontstaan, wordt de vraag: “waarom lukt het niet?”, steeds groter. Paren willen graag antwoord op deze vraag. Als er geen aantoonbare -medische- problemen zijn, is het antwoord gewoonweg niet te geven. En we hebben er in Nederland voor gekozen geen onnodige onderzoeken te verrichten. Het besluit om dan maar naar het buitenland te gaan, komt voor paren dan een stuk dichterbij. Veelal gebaseerd op emotionele gronden.

Wegen kosten op tegen de baten?

Alle Nederlanders zijn goed verzekerd. Dat weten buitenlandse behandelaars. In het buitenland zijn Nederlanders daarom graag geziene patiënten. Wanneer zij zich met een medisch probleem melden, dan worden alle registers opengetrokken, de verzekering betaalt toch alles. De Belgen vormen hier geen uitzondering op. Wanneer een paar zich meldt in een Belgisch voortplantingscentrum krijgt het 2 A4-tjes vol met mogelijke onderzoeken. Een duidelijk voorbeeld is een chromosomenonderzoek (€1400). In Nederland wordt dit onderzoek uitsluitend op indicatie gedaan.
Het niet-zwanger-worden na een behandeling is echter géén indicatie. Indien een paar het dan toch via België laat verrichten, komt deze nota op ons Nederlandse voortplantingsbudget te staan. En het is niet gegarandeerd dat een buitenlandse behandeling wel tot succes leidt.

Iedereen recht op zorg

Alle Nederlandse behandelaars hebben afspraken gemaakt met de minister om de kosten voor vruchtbaarheidsbehandelingen controleerbaar te houden: geen onnodige behandelingen, geen onnodige onderzoeken of niet teveel aan medicatie voorschrijven. Op deze manier kunnen alle vruchtbaarheidsbehandelingen in de basisverzekering blijven. Dit vinden wij belangrijk, omdat iedereen recht op deze zorg heeft. De extra buitenlandse uitgaven drukken zwaar op dit budget en zijn oncontroleerbaar.

Natuurlijk staat het iedereen vrij om te bepalen waar zij hun behandeling willen laten doen. U kunt er echter op vertrouwen dat we in Nederland een zeer goed IVF beleid voeren. Zowel vanuit medisch als vanuit financieel oogpunt. Wat de meeste mensen veelal over het hoofd zien, is dat kosten die in het buitenland worden gemaakt, gewoon voor rekening zijn voor de Nederlandse zorgverzekeraars. Als dit soort kosten oncontroleerbaar de pan uit rijzen, dan heeft dat vroeg of laat invloed op de hoogte en de dekking van de basisverzekering.


GD Star Rating
a WordPress rating system

Gerelateerde Posts

Waar let je op bij de keuze aanvullende zorgverzekering?

Door Gast Blogger

Vruchtbaarheid: de kwaliteit van sperma

Door Redactie GezondTotaal

Waarom je ECHT moet stoppen met roken

Door Gast Blogger

Als zwanger worden niet vanzelf gaat..

Door Anne Tel

Reageer op dit bericht

  1. Niet mee eens.In het buitenland zijn je kansen op een zwangerschap dmv ivf/icsi over het algemeen echt wel groter.In het buitenland zijn veel onderzoeken mogelijk die hier in Nederland niet gedaan mogen worden.Verder is mijn ervaring dat er in Nederland veelal gewerkt wordt met vaste protocollen en er in het buitenland meer naar de persoon gekeken wordt.Wat voor de een werkt,hoeft niet voor de ander te werken!

    Y.Tijmes 12-01-2015 13:23
  2. Dergelijke reacties zijn nu juist de reden van het schrijven van dit blog: ze zijn gebaseerd op gevoelens, maar ze zijn zowel feitelijk als inhoudelijk onjuist.

    G.C. van den Dool 27-01-2015 15:04
  3. Niet waar. De reacties zijn niet gebaseerd op gevoelens. Lees maar het boek “Eindelijk Moeder”. Er is veeeeel meer vooronderzoek in Belgie gedaan, en als het niet lukt er is weer veel meer onderzoek gedaan om de redenen te vinden. Ook zijn ze niet zo strict met protocolletjes en waarom moeten ze zijn? Vrouwen zijn geen auto’s of camera’s hier zijn de instructies dat gaan we doen en klaar. Iedereen is anders en reageert anders maar dat houden zij niet in de gaten in Nederland. Lees hoe veel mensen met “onevrklaarbare infertiliteit” naar Belgie gaan en tijdens de onderzoek ontdekken dokters wat er aan de hand is en zij zwanger worden via IUI of IVF (soms eenvoudige gezondheidsproblemen die gewoon niet in Nederland ontdekt waren!). Hoeveel mensen na 1,2,3,5, of meer miskramen in Nederland gewoon “pech” hebben en in andere landen, niet alleen maar in Belgie, onder behandeling gaan en een baby krijgen. Het is geen grapje als je jou baby verliest of als je voor jaren lang medicijnen spuit omdat de dokters niet kunnen “out of the box denken” en jou probleem vinden.

    Katia 11-06-2015 21:32
  4. Als je in een blog schrijft dat er “geen verschillen in behandeling zijn” ik denk dat jij een artikel schrijft gebaseerd op gevoelens en, zoals ik kan zien, bezuinigen, aanbiedigen, gratis, etc etc. Hoe weet je dat de behandeling in andere landen hetzelfde is? Dat is niet waar. In Nederland ben je minimaal onderzocht. En denk niet dat zelfs dat de NLdse ziekenhuizen geen geld willen verdienen. Er is in sommoge NL ziekenhuizen een protocol van “eerst 6 keer IUI” terwijl jou leeftijd en situatie niet optimaal voor IUI is. Nou, ik hoef niet veel te zeggen. Het boek dat ik heb gelezen is echt een aanrader voor jou en ook voor andere vrouwen die moelijk zwanger kunnen worden. Het is echt een “eye opener”. Mijn man leest het ook nu en elke hoofdstuk zegt hij “tjongejongejonge”. Dat is zijn reactie op wat hij leest, hoe die moeders dachten dat zij nooit zwanger zou worden, en hoe is het uiteindelijk gelukt. En in veel gevalen omdat zij gelukkig maar naar het buitenland gingen.

    Katia 11-06-2015 21:43

Reacties zijn gesloten.