Zoals bij ieder ander breekt er bij mij ook weleens een tijd aan waarin vele emoties de revue passeren. Doordat dierbaren verdriet hebben, heb ik het ook. Maar niet alleen het verdriet van anderen doet me pijn, ook heb ik mijn eigen verdriet.

Je denkt de hele dag aan de ander en hoe moeilijk hij het zal hebben. Toch gaat mijn leven door en zal ik me moeten concentreren op mijn werk. Dat gaat goed totdat iemand in alle aandacht vraagt hoe het met me is. De tranen schieten al in mijn ogen maar ik zeg ‘prima hoor’. Ik slik een keer en denk ‘phoe, daar kwam ik goed vanaf’.

Emoties weg stoppen

Op zo’n moment geef ik mijn emoties niet de ruimte, niet het recht om er te mogen zijn. Deze ongewenste emoties wil ik niet voelen omdat ze pijn doen. Ik stop ze weg om mezelf te beschermen, althans, dat denk ik te doen. Eigenlijk creëer ik een vat van emoties en sla dit op in mijn onderbuik. Mijn emoties stop ik daar lekker weg en sluit het af van de rest van mijn lichaam om het niet te hoeven voelen. Het lichaam spant haar spieren aan en sluit het af. Je ademt er niet meer naartoe maar ademt voornamelijk tot je middenrif. Je kunt er letterlijk en figuurlijk je buik van vol hebben. Je buik zit vol emoties die er elk moment uit kunnen komen bij ook maar de kleinste aanleiding.

Ziekmakend

Opgekropte gevoelens vinden vroeg of laat een keer haar weg. Wanneer je het vast blijft houden kun je jezelf zelfs ziek maken. We verteren namelijk niet alleen ons voedsel in onze buik, we verteren hier ook onze emoties. En je kunt last hebben van obstipatie, maar vroeg of laat moet het er een keer uit. Als je het laat zitten wordt je ziek. Hetzelfde gebeurt als je emoties laat zitten. Ze blijven onverwerkt en mogen er niet zijn. Ze zullen zich vastklampen aan je en energie vreten. Je voelt je moe en onrustig.

Geef emoties de ruimte

Wat kun je nou doen om je emoties toch de ruimte te geven? Wanneer je al heel lang gewend bent je emoties vast te houden, is het lastig om daar ineens anders mee om te gaan. Het eerste dat belangrijk is, is je ademhaling verbinden met je buik. Als je gewend bent je emoties weg te stoppen, dan is de kans groot dat je adem niet verder komt dan je middenrif. Het is zaak om dit naar je buik te brengen. Maar hoe doe je dat?

Oefening

• Breng je handen naar elkaar toe, houd ze plat naast elkaar
• Zorg dat je wijsvingers elkaar raken en je duimen
• Leg je handen op deze manier op je onderbuik net boven je schaambeen
• Breng je adem naar dit gebied toe.

De eerste paar keer of misschien zelfs wel de hele eerste oefening zal dit nog niet lukken. Oefening baart kunst, iedereen kan het op den duur.

• Adem ontspannen tien minuten naar dit gebied toe
• Doe je ogen dicht en breng je aandacht naar je adem
• Voel het naar je onderbuik gaan en neem de gevoelens waar die je tegenkomt
• Benoem de gedachten en gevoelens die je ervaart en voel uiteindelijk niets.
• Blijf bij het niets voelen

Het kan zijn dat er op dit punt tranen komen, laat dit er zijn en geef het de ruimte. Ook als je weerstand voelt tegen deze oefening zal het je toch helpen beetje bij beetje dichter bij je gevoel te komen en anders om te gaan met je emoties. Dit voorkomt dat je jezelf ziek maakt en geeft je een vrijer gevoel in het uiten van je emoties. Je zult je fitter voelen en het zorgt ervoor dat je de spanning los kunt laten.