Rugpijn als waarschuwingssignaal

post afbeelding

Rugklachten

Spit, zegt de huisarts, is weliswaar hoogst onaangenaam, maar normaal gesproken niet gevaarlijk, net als vele andere acute rugklachten. Dit soort rugklachten behoort volgens de definitie van de ziektekostenverzekeraars tot ‘verstoringen van het welbevinden’ en niet tot ziektes. Vaak schrijft de huisarts pijnstillende middelen of ontstekingsremmers voor, waarvan je als ‘onervaren patiënt’ de bijsluiters maar beter niet eerst kunt lezen (anders neem je ze uit pure angst voor de bijwerkingen niet in).

Feiten die van medische zijde over het thema rugklachten worden genoemd:

  • De meest voorkomende aanleiding voor acute rugklachten is een functiestoring van de gewrichten in het gebied van de wervelkolom.
  • Ongeveer 90% van alle chronische rugklachten is aspecifiek. Dat wil zeggen dat de arts tijdens zijn onderzoek niets kan vinden wat de klachten voldoende zou kunnen verklaren. Slechts in 10 procent van alle rugpijnen kan een diagnose van een ziekelijke oorzaak, worden gesteld: bijv. verschoven wervel, rughernia, hernia van de tussenwervelschijven, spinale stenose, reuma of zelfs kanker.
  • Psychosomatische problemen (ziektebeelden die zich vooral lichamelijk manifesteren, maar waarbij psychische factoren een duidelijke factor zijn) komen veelvuldig vaak in de rug tot uiting. Dit vinden we ook terug in onze taal, bijv. iemand draagt een zware last op zijn schouders of hij is ‘gebroken’.
  • Rugklachten zonder organische achtergrond kunnen door een depressie zijn veroorzaakt; overtuigingen en vervelende belevenissen worden opgeslagen in onze lichaamshouding.
  • Placebo’s kunnen bij rugklachten zeer effectief zijn. Een reden kan zijn dat de arts zich, op het moment dat hij een placebo voorschrijft, intensiever met zijn patiënt bezighoudt omdat hij ware interesse (of: liefde voor de mens) in deze patiënt toont. Uiteindelijk weet hij dat het medicament dat hij op dat moment voorschrijft of toedient in farmaceutische zin absoluut ineffectief is.

 

Rug: wervelkolom en natuurlijke houding

Bij gezonde volwassenen heeft de wervelkolom vier krommingen: naar voren in het gebied van de hals- en lendenwervels (lordose), naar achteren in het gebied van de borstwervels en het heiligbeen (kyfose). Deze krommingen zorgen ervoor dat schokken worden opgevangen en dat belastingen gelijkmatig worden verdeeld.

Wanneer we onze natuurlijke lichaamshouding aannemen, is de wervelkolom tussen de beide uitersten – heiligbeen en atlas- zo gespannen dat hij de zwaartekracht gemakkelijk en moeiteloos kan compenseren. Gewrichtsbanden en autochtone rugmusculatuur, vele kleine spiertjes die gezamenlijk de rugstrekker (erector spinae) vormen, werken mee aan de rechtopgaande houding.

Bij heel kleine kinderen, die net hebben geleerd te zitten of te lopen, kun je deze houding goed zien. Ze nemen deze houding vaak urenlang aan. Het is een duidelijk bewijs dat deze houding niet aangeleerd of getraind hoeft te worden.

Echter, na verloop van tijd gaan wij mensen steeds minder vaak lopen en nog minder vaak rechtop. Oudere(n) kinderen kunnen niet meer rechtop zitten door verkeerd gebruik van de wervelkolom en een foutieve -ook innerlijke, door opgeslagen overtuigingen- houding in te nemen.

Je bent zelf verantwoordelijk voor je gezondheid, neem rugpijn als waarschuwingssignaal serieus.


Rug oefeningen – Ismakogie

Een aantal oefeningen vanuit de Ismakogie:

Ga goed op de rug liggen (bijv. op een matrasje of handdoek). En trek één voor één je knieën op. Plaats de voeten op de grond. Leg je handen op je buik, zodat je kunt voelen wat er gebeurt.

  1. Veer zachtjes de lendenwervels naar de matras. Begin klein en forceer niets. Als het goed voelt, kun je de beweging groter maken. Denk mee met de beweging. Dit doe je door in gedachten naar je lendenwervels te gaan. Zo maak je de beweging effectiever dan wanneer je gedachtenloos het bekken kantelt. Voel het verschil of je de nadruk legt op je rugspieren of op je buikspieren. Beweeg rustig en vloeiend.
  2. Wieg de knieën rustig naar rechts en links. Beweeg klein, dat heeft het meeste effect! Want de kleinste spiertjes naast je wervelkolom komen zo zachtjes in beweging. Bij pijn heb je de neiging de pijnlijke plek te ontzien door daar zo weinig mogelijk te bewegen. Rustige, zachte, kleine bewegingen bevorderen de genezing.

 

De ideale manier van zitten is vóór op de stoel en in rechte hoeken. Je zit óp je zitbeenknobbels. Je maakt een rechte hoek van 90° tussen voet en onderbeen, tussen onderbeen en bovenbeen, tussen bovenbeen en romp en tussen hals en kin. Je oren zitten zo veel mogelijk boven je schouders. Trek geen holle rug. Plaats de voeten in een kleine spreidstand met de hielen iets dichter bij elkaar dan de voorvoeten (er ontstaat een V-tje).

  • Als je niet gewend bent om zo te zitten, doe het dan een keer per dag 1 minuut en bouw het langzaam op.
  • We gaan actief zitten. Veer de weerstand van de stoelzitting rustig weg, alsof je loskomt van de stoel. Groei een beetje. Laat je handen zacht en geopend op je bovenbenen liggen. Trek je schouders niet op. Ervaar de reactie langs de wervelkolom tot in je kruin. Ervaar de reactie in je buik; alle organen krijgen de ruimte en de plek die ze nodig hebben. Ga langzaam en rustig weer naar de oorspronkelijke zitpositie (geef niet direct toe aan de zwaartekracht).

GD Star Rating
loading...

Gerelateerde Posts

Het ene pilletje is het andere niet!

Door Colette Rombouts

Beginnen met sporten: leuk en langzaam

Door Jolanda Hamers

Afvallen: samenspel van bewegen en gezond eten

Door Gast Blogger

Dertig minuten per dag bewegen. Zo doe je dat

Door Redactie GezondTotaal

Reageer op dit bericht