Word ik te lang?

Het ging hier om een kind dat een sport bedreef waarbij een lange lengte niet gewenst was. Die sport bleek zijn lust en leven te zijn. De berekende schatting van zijn lengte lag nog een stuk onder de twee meter, in objectieve maatstaven uitgedrukt niet extreem groot, zeker niet bij twee grote ouders. Toch wilde de jongen heel graag groeiremmers gebruiken. Ik heb, met alle begrip voor zijn wens, toch moeten uitleggen dat het hier niet gaat om een simpel pilletje dat je even slikt. Groeiremming is mogelijk, via de kinderarts, maar is een ingreep met veel potentiële bijwerkingen, die daarom niet zo snel zal worden gestart. Ondanks zijn teleurstelling, zijn we er samen wel uitgekomen dat we deze weg maar niet zouden inslaan.

Hoe lang word ik dan?

Voor het beoordelen van de definitieve lengte die een kind gaat bereiken zijn een aantal richtlijnen. Een veel gebruikte maat is de Target Height (Doellengte) van een kind. Die kun je vrij eenvoudig berekenen met de volgende formule:

• Meisjes: 47,1 + (0,334 x lengte vader) + (0,364 x lengte moeder)
• Jongens: 44,5 + (0,376 x lengte vader) = (0,411 x lengte moeder)

Een nog mooiere methode vind je via de website van TNO, een groeicalculator.

Dit zijn wel grove schattingen, waarbij je er gemakkelijk zo’n 8 cm. te veel of te weinig bij kunt berekenen. Als het er erg om spant, maken we ook wel eens gebruik van het berekenen van de skeletleeftijd, door een handfoto te laten maken.

Ook kijken we naar de fase van de puberteit waarin een kind verkeert. Aan de hand van een aantal kenmerken kun je inschatten of een kind al ver, of juist nog vroeg in de puberteit verkeert. Die kenmerken zijn beschreven door een Amerikaanse arts, Tanner. Ze heten dan ook de Tanner-stadia van de puberteit. Daarbij wordt onder andere gekeken naar de groei van het uitwendige geslacht, optreden van schaam-, en okselbeharing, borstgroei, menstruatie of zaadlozing.

Beleving

Deze gegevens samen kunnen maken dat je een aardige schatting kunt maken van de uiteindelijke lengte die een kind gaat bereiken. Het spreekt vanzelf dat een lengte die objectief gezien niet zo extreem groot of klein is, wel degelijk door het kind zelf als vervelend ervaren kan worden. Ook daar moet aandacht voor zijn.

Bij ons in huis is het onderwerp “lengte” ook wel onderwerp van gesprek. Maar dan ben ík het spotpunt. Met 1.78 meter ben ik inmiddels de kleinste man in huis. En ook hier speelt sport een rol. Want mijn fanatiek basketballende zoon had maar wat graag de twee meter overschreden. Helaas kan ik hem hiermee niet helpen. Maar het illustreert wel dat de wenselijke lengte, of die nu te groot of te klein is, vaak een onderwerp is die kinderen en ouders bezig kan houden.