Voedselschandalen: misleiding of selectieve heisa

post afbeelding

Inhoudsopgave

Weet wat je eet

De voedselschandalen reizen de pan uit. Mensenhaar in je halfje bruin, je dure biefstuk blijkt een goedkoop stuk paard, en de als stevia verkochte zoetstof blijkt effectief maar 3% stevia te bevatten. Consumentenorganisaties en –programma’s en kranten vallen over elkaar heen om er schande van te spreken. Terecht, of krokodillentranen?

Mensenhaar of toch niet

Kunnen we er nog op vertrouwen dat we eten wat we denken te eten? Of worden we massaal misleid? In het geval van het paardenvlees-als-rundvlees verhaal is het duidelijk het laatste. Hier is er sprake van fraude, en dus misleiding. In het geval van ‘mensenhaar’ in het brood is het alweer een iets ander verhaal. Natuurlijk zit er geen haar in je bruine boterham, maar een eiwitfractie (L-cysteine) die o.a. uit haar gewonnen kan worden en wat gebruikt kan worden als broodverbetermiddel. Dus in plaats van varkenshaar of eenden veren eten we nu ‘mensenhaar’. Wat het verschil is? In essentie helemaal niets want er is niets meer van het oorspronkelijke product (haar) over. Hooguit dat het niet toegestaan is om stoffen van menselijke komaf in producten te verwerken. Dus of er nu echt sprake misleiding is of selectieve heisa….Dat mag u als lezer bepalen.

Mazen van de wet

In het geval van de kunstmatige zoetstof-verkocht-als-stevia. Is het een meer complexe kwestie. De producent voldoet aan alle eisen qua etikettering. Dus tot zover niks aan de hand. Maar het is wel erg creatief gekronkel binnen de mazen van de wet. Officieel is het geen misleiding, in de praktijk natuurlijk wel. En dit is maar één voorbeeld van misleiding in de etikettering. De supermarkt staat er boordevol mee. Een snoepje dat aangeprezen wordt met de claim 0% vet. Alsof andere snoepjes wel vet bevatten. Een mierzoet yoghurtdrankje met al dan niet levende bacteriën dat claimt goed voor onze weerstand te zijn. Wat ‘weerstand’ dan ook moge inhouden. De light-pindakaas die 33% minder vet bevat; maar daar vervolgens omdat het anders niet meer te knagen is, extra suiker aan is toegevoegd. Het mag volgens de warenwet allemaal. Zolang het waar is, en er geen medische claims worden gevoerd zit de fabrikant safe.

Hoeveel heb je over voor goed voedsel?

Het punt is, dat wij als consument deel van het probleem zijn. En dat willen we natuurlijk niet zo graag horen. Waarom? Omdat we voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. Voedsel moet zo goedkoop mogelijk zijn. En ook omdat we ons maar al te graag in de maling willen laten nemen. Als we snoepjes met 0% vet kopen, zijn we toch reuze gezond bezig. Terwijl we logischerwijs allemaal kunnen bedenken dat er in een snoepje überhaupt geen vet zit. Dus in plaats van hoog in de boom te klimmen, is het ook wel even tijd voor wat zelfreflectie. Hoeveel heb je over voor goed voedsel? En bedenk vooral ook: met de minst bewerkte producten – die ook nog vaak het gezondst zijn! – kan het minst geknoeid worden.


GD Star Rating
loading...

Gerelateerde Posts

Geen suiker. Wat dan?

Door Annelon Geluk

Minder suiker is een uitdaging

Door Annelon Geluk

Reageer op dit bericht